“สังคมที่ขาดเกราะป้องกันสังคมนั้นจะเกิดปัญหา”
| “สีลํ พลํ อปฺปฏิมํ สีลํ อาวุธมุตฺตม สีลํ อาภรณ์ เสฎฺฐํ สีลํ กวจมมฺภุตํ” |
>> ศีล เป็นกำลังไม่มีที่เปรียบ
>> ศีลเป็นอาวุธสูงสุด
>> ศีลเป็นเครื่องประดับอย่างประเสริฐสุด
>> ศีลเป็นเกราะอย่างอัศจรรย์ ”
ศีล ๕ “เบญจศีล” คือ ความปกติของมนุษย์
๑. ปาณาติปาตา เวรมณี เว้นจากทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วงไป
๒.อทินนาทานา เวรมณี เว้นจากถือเอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้ด้วยอาการแห่งขโมย
๓.กาเมสุมิจฉาจารา เวรมณี เว้นจากประพฤติผิดในกาม
๔. มุสาวาทา เวรมณี เว้นจากการพูดเท็จ
๕. สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานา เวรมณี เว้นจากดื่มน้ำเมา คือสุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท
ทำไมต้องรักษาศีล ?
ศีลข้อ ๑ เพราะ ใครๆ ก็รักชีวิตตัวเอง
ศีลข้อ ๒ เพราะ ใครๆก็อยู่เป็นสุขได้ด้วยสมบัติของเขา
ศีลข้อ ๓ เพราะ ใครๆ ก็รักพี่น้องพวกพ้องของเขา
ศีลข้อ ๔ เพราะ ใครๆ ก็รักความจริงใจด้วยกันทั้งนั้น
ศีลข้อ ๕ เพราะว่าเมื่อดื่มเข้าไปแล้ว จะทำลายสติของเรา เมื่อสติของเราเสียหายไปแล้วศีลข้ออื่นๆ ก็พร้อมที่จะขาดไปหมด
องค์แห่งศีล ข้อที่ ๑
“ เว้นจากการทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วงไป ”
๑) ปาโณ สัตว์มีชีวิต
๒) ปาณสญฺญิตา รู้ว่าสัตว์มีชีวิต
๓) วธกจิตฺตํ มีจิตคิดจะฆ่า
๔) อุปกฺกโม ทำความพยายามฆ่า
๕) เตน มรณํ สัตว์ตายด้วยความพยายามนั้น
องค์แห่งศีล ข้อที่ ๒
“เว้นจากการถือเอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้ด้วยอาการแห่งขโมย ”
๑) ปรปริคฺคหิตํ ของนั้นมีเจ้าของหวงแหน
๒) ปรปริคฺคหิตสญฺญิตา รู้ว่ามีเจ้าของหวงแหน
๓) เถยฺยจิตฺตํ มีจิตคิดจะลัก
๔) อุปกฺกโม ทำความพยายามลัก
๕) เตน หรณํ นำของมาได้ด้วยความพยายามนั้น
องค์แห่งศีล ข้อที่ ๓
“ เว้นจากการประพฤติผิดในกาม ”
๑) อคมนียวตฺถุ วัตถุที่ไม่ควรล่วงละเมิด
๒) ตสฺมึ เสวนจิตฺตํ มีจิตคิดจะเสพ
๓) เสวนปฺปโยโค พยายามที่จะเสพ
๔) มคฺเคน มคฺคปฺปฏิปตฺติ ก ระทำการให้มรรคต่อมรรคจดกัน
องค์แห่งศีล ข้อที่ ๔
“เว้นจากการพูดเท็จ ”
๑) อตถํ เรื่องไม่จริง
๒) วสํวาทนจิตฺตํ จิตคิดจะพูดให้ผิด
๓) ตชฺโช วายาโม พยายามพูดออกไปตามจิตนั้น
๔) ปรสฺส ตตฺถวิชานนํ ผู้ฟังเข้าใจเนื้อความนั้น
องค์แห่งศีล ข้อที่ ๕
“ เว้นจากการดื่มน้ำเมา ”
๑) มทนียํ สิ่งที่เป็นเหตุให้มึนเมา (คือมีเหล้าเบียร์)
๒) ปาตุกมฺยตาจิตฺตํ จิตคิดจะดื่มหรือเสพ
๓) ตชฺโช วายาโม พยายามดื่มหรือเสพตามที่จิตคิดนั้น
๔) ปิตปฺปเสวนํ ดื่มน้ำเมาหรือเสพสารเสพติดนั้นเข้าไป
วิบากกรรมของการผิดศีลข้อ ๑
ฆ่าสัตว์ อายุสั้น
วิบากกรรมของการผิดศีลข้อ ๒
ฆ่าสัตว์ อายุสั้น
วิบากกรรมของการผิดศีลข้อ ๒
ลักทรัพย์ ทรัพย์สมบัติพินาศ
วิบากกรรมของการผิดศีลข้อ ๓
ประพฤติผิดในกาม ครอบครัวแตกแยก
วิบากกรรมของการผิดศีลข้อ ๔
โกหกโรค ภายในช่องปาก
วิบากกรรมของการผิดศีลข้อ ๕
ดื่มน้ำเมา โง่เขลา, ปัญญาอ่อน
วิธีสร้างเกราะภายในตน “คือ การตั้งเจตนางดเว้นจากการประพฤติผิดทางกายและวาจา”
๑. งดเว้นโดยไม่ตั้งใจไว้ก่อน
๒. งดเว้นโดยตั้งใจและปฏิญาณไว้ก่อน
๓. งดเว้นด้วยตัดขาดได้
ธรรมที่เกื้อกูลต่อการรักษาศีล “หิริโอตตัปปะ”
หิริ ความละอายต่อบาป
โอตตัปปะ ความเกรงกลัวต่อบาป
คุณธรรม ๔ ประการ “ ฆราวาสธรรม ”
๑. สัจจะ นิสัยความรับผิดชอบ
๒. ทมะ นิสัยรักการฝึกฝนตนเอง
๓. ขันติ นิสัยอดทน
๔. จาคะ นิสัยเสียสละ
พระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
1. การรักษาความสัตย์
2. การรู้จักข่มใจตนเอง
3. ความอดทน อดกลั้น อดออม
4. รู้จักระวางความชั่ว
ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
- พอเพียง
-มีเหตุมีผล
-มีภูมิคุ้มกัน
-ความรู้คู่คุณธรรม
(โดยพระอาจารย์ศรศิริ ติสรโณ ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสันติวัน เลขาณุการเจ้าคณะตำบลบึงพระ)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น